Cem Yılmaz’ı komedi dışında izlemem diyorsanız yazık edersiniz. Şener Şen ile de zaten öyle sık karşılaşma fırsatımız olmuyor. Sinema’da kaçırırsanız DVD’sini satın almaya değecek bir yapım.

Bir sürü kimse bayıldı bu filme. Eminim daha sıradışı şeyler uydurabilirim ama tabi ki üstad Patrick Süskind’i tavsiye ederim. Filmin ilk yarısında Brad Pitt’i fiziken gerçek haliyle görmek de mümkün olmadığından kızların ona olan hayranlığından gelme bir hisle sevdiklerini de düşünemiyorum. Peki bu filmin bu kadar güzel bulunmasını sağlayan ne ki?

Muhtemelen bir süre sonra burada yine hiç sevmediğim bir kitaptan bahsedeceğim ama ben sevmeme rağmen okurlarının neden o kadar hayran oldukları konusunda çok emin iddialarım olacak. Oysa ne yazık ki bu filmin neden bu kadar çok beğenildiği konusunda hiç bir fikrim yok! Sadece medya tarafından çok abartılmış olması olamaz. Sinema zevkleri konusunda önemsediğim kimselerin hoşuna gitmitiş bir eserden bahsediyoruz.

Ya da benim sinema filmleri konusunda algılama ve eğlenme yetilerim geriliyor, tıpkı filmdeki zavallı gibi.

Daha doğrusu filmi anlamadım bile. Öyle kafam başka yerde falan da değildi. Sanırım ben gerçekten yaşlanıyorum.

Dünyanın gelmiş geçmiş en büyük fizik deneyinin yol açtığı bir acayipliği konu alıyor. Fizikten hele hele orada sözü edilen karşıt maddeden hiç anlamam ama romanı ben yazıyor olsaydım patlama durumunda daha fazlasının olacağını söyleyip seyirciyi daha fena tedirgin etmeyi denerdim.

Kadının Galileo’nun el yazmasından bir sayfa kopardığı o anı görünce içim nasıl cız etti tahmin edemezsiniz. Az daha koltuktan fırlayacaktım. :)

Vakit geçirmek için güzel bir film tavsiye ederim.

İki haftada üç film izledim; Max Payle, James Bond ve Osmanlı Cumhuriyet. Hatta biraz daha öncesinde Testere V’e gittim ama hiç biri hakkında bir şeyler yazasım gelmedi. Hatta James Bond’a niye gittiğime anlam veremedim bile.

Osmanlı Cumhuriyeti beklediğim kadar iyi bir film çıktı. Gülmekten yerlere yattığım bir film değil ama yeterince eğlenceli. Bana zamanında bir tarih dersi sırasında Lale Devri’ni anlatan öğretmenimin “işte size bugün ki Türkiye” deyişi aklıma geldi. Bir arkadaş “olur mu canım” demiş ders boyunca da cevabını almıştı.

Osmanlı Cumhuriyeti ise biraz daha ense yaparsak neler olacağının göstergesi. Yani bir bakıma yarın ki Türkiye.

Bu arada sinemaya birlikte gittiğim arkadaş grupları sayesinde bir türlü Mustafa’yı izleme şansı bulamadım. Artık çıkınca DVD’sini alırım diyebiliyorum sadece.

Yaklaşık bir ay kadar önce Teknosa’da gezerken Cihan‘ın tavsiyesi ile Anestezi (Awake) isimli filmi aldım. Hatta onun tavsiyesi bir kenara alışverişi yaparken kasiyer kız bile harika bir film seçtiğimi söyledi. İyice merak ettim aslında. Ama her zaman ki gibi güzel şeyleri erteleme hastalığım baskın çıktı ve ancak dün gece izleme fırsatı bulabildim. Hatta bu arada sırf filmi izlemem için Cihan’ın neredeyse her gün yaptığı işkencelere de katlanmak zorunda kaldım.

O nasıl bir kurguymuş öyle! İzlediğim filmleri pek unutmam. Bu filmin de izlediklerim arasında en iyi gerilim filmi olduğuna adım gibi eminim. Bir yere kadar eski Türk filmlerinde bile bulabileceğiniz, hatta biraz da yeteneksizce kaleme alınmış, kolektif bir alçaklık örneği içeriyor ama kolay kolay verilemeyecek bir karar veriliyor gerçek bir kalp tarafından.

İzlemediyseniz kesinlikle bir yolunu bulup bir an önce izlemelisiniz ve izlerseniz de mümkünse filmde neler döndüğünden izlememiş hiç kimselere bahsetmeyiniz. Tıpkı Bruce Willis’in Altıncı His filmindeki gibi izlemenin hiç bir anlamı kalmaz o durumda.

Wall-E, nedense ismi Türkçe okunuşu ile afişlere aktarılmış çok eğlenceli bir animasyon film. Bizdeki ismiyle: Vol. İ.

Filmin ilk yarısında neredeyse hiç konuşma yok. Zaten Wall-E her zamanki gibi şirin tasarlanmış bir robot kahraman. Kirlilikten terk edilmiş dünyayı temizlemeye programlanmış bir cihaz. Dillere destan bir çalışma usulü var. Sevimli arkadaş o kadar akıllı ki kendi kendini bile tamir edebiliyor. Bir de güneş enerjisi ile çalıştığına bakılırsa dünyayı terk etmek zorunda kaldığımız dönemde güneşin değerini nihayet anlamışız.

Filmde yer yüzüne ne kadarda muhtaç olduğumuzu en basit dille anlatmışlar. Çoluk çocuk etrafta kim varsa yanınıza alın ve izleyin. Özellikle zeka yaşı çocukluktan çıkmamış olanları götürün. Onlar bile eğleneceklerdir.