Acilen birine kısa mesaj göndermeniz gerektiğini düşünün. Mesajı yazıyorsunuz, tam numara seçeceksiniz o da nesi aynı kişiye ait üç farklı numara. En çok hangisini kullandığı konusunda o an için bir fikriniz olmayabilir. Ya da farz edelim içlerinden birinin daha çok kullandığını biliyorsunuz ama o sıra dışı vakitlerden birine denk gelirseniz ne yaparsınız? İşin içinde bir de mesaj attım sanıp hiç okunmayacak bir mesajı ilettiğini düşünmek var. Üç numaraya birden mesaj çektiğimi bilirim.

Sebep ekonomik. Bir de numara taşınmazlığı sorunu var tabi. Ama ne olursa olsun birden fazla telefon numarası kullananlara gıcık oluyorum! Aynı şebekeden birden fazla numaraya sahip olup, zihinsel yetenekleri konusunda beni şüphede bırakan kimseler bile var telefon defterimde.

Temmuz boyunca pek istediğim kadar olamadıysa da neredeyse sadece Django ile uğraştım. Django, rüyamda bile göremeyeceğim kadar güzel bir Python web çatısı. Benim için de bir ilk. Şimdilerde Türkçe belge bulmak mümkün değil. Zaten 1.0 çıkmadan bir anlamı da yok. Boşa çevrilmiş olacak.

Yanlız yanlış anlaşılma olmasın Django’nun sadece model oluştururken sağladığı kolaylığı sevdim. Ne istediğimi tarif etmek ve bir anda olup bittiğini görmek çok güzel. Bir de hediyesi admin paneli var.

Her şey bir kenara herhalde tasarımla ilgili olaylardan tiksinmemden olacak Template denen kısmı benim için gerçek bir işkence oldu. Anladım ki eğer bir gün doğru düzgün bir iş çıkarmak istersem işin bu kısmını başkasına yaptırmak zorundayım. Hazır bir kalıp bulmuş olmama rağmen uyarlamam günlerimi aldı oysa model ve view bir güne bitmişti.

Şimdi yüzsüzlük edip Django geliştiricilerine yalvarsam mı diyorum? Ne olur tıpkı admin paneli gibi otomatik bir ön yüz oluşturucu yapın! Biliyorum saçma hatta imkansız bir fikir. Uygulanabilse bile uygulamalar hep birbirine benzeyecek ama en azından sadece geliştiri sırasında benim gibi ön yüz tasarım özürlüleri rahat eder.

Ağustos ayı ile birlikte kişisel kütüphaneleri webe taşımaya özelleşmiş çok basit bir django uygulamamı duyurmayı planlıyorum. O zaman görürsünüz bu template işine sıra gelince ne kadar içler acısı bir halimin olduğunu.

National Geographic Türkiye‘nin Temmuz 2007 sayısında Sürünün Gücü başlıklı yazıyı okuyunca aklıma bizdeki sürüler geldi.

Eski yazılarımdan kimisini okumuş olanlar ve yakın çevrem çok iyi bilir ki sürü psikolojisi epeyce kafayı taktığım bir konudur. Ancak tabi her zaman olduğu gibi yanlış anlaşılmalar da peşi sıra gelir.

Pek çoğu benim sırf farklı olmak için herkesin yaptığına uymadığımı ve sırf bunun için aleyhte laf ettiğimi düşünür ve söylemekten geri durmaz. Oysa asıl bu durumda sürü psikolojisine gıcık olanlar sürüsüne katılmış olmuyor muyum?

İşin diğer tarafında bir sürüye dahil olmanın her zaman karlı olduğu var. Hatta pek çok doğal durumda (örneğin karıncalarda ve arılarda) verimliliği arttırması bile söz konusu.

Benim anladığım ve çokça savunduğum; eğer sizin için doğru ise ister koca bir sürü kabul etsin isterse hiç kimse oralı olmasın akıl süzgecinden geçirilmiş her türlü yöne gidebilmeniz. Zaten doğadaki akıllı sürüler de böyle yaşıyor. Sebepsiz yere bir liderin sözünden giden bir sürünün başarılı olması olası değil. Zaten NG’de çıkan yazı da gösteriyor ki karıncalara ya da arılara ne yapmaları gerektiğini söyleyen bir liderleri yok.

Daha önce verdiğim örneğe dönebilirim. Herkes msn kullanıyor diye msn kullanmak saçma ama iletişim kuracağınız kişi msn kullanıyorsa başka bir seçenek aramaya da gerek yok. Bu msn’den nefret etmeniz durumunda bile geçerli.

Biodost‘a düşmüş bir ileti ile fark ettim.

Türkiye Çevre Koruma ve Yeşillendirme Kurumu (TÜRÇEK) ve Yeditepe Üniversitesi Hastanesi tarafından ortaklaşa hayata geçirilen “Yeşil Adacıklar Projesi” kapsamında, hastanede doğan her bebek için 10 çam fidanı dikiyor.

Yine aynı sayfada sözü geçen “Neden çam?” sorusunun cevabını proje ilginizi çekse de çekmese de okumanızı tavsiye ediyorum.